IIII DUVAR

BİR KATİLİN ANILARI

Dört buçuk yıldır demir parmaklıkların arkasında dört duvar arasındayım.Ama sanki ondört buçuk yıldır burdayım gibi hissediyordum.Bir çok şeyi unutmuş gibiyim sevdiğim arkaşlarımın yüzlerini bile.Burdan kurtulmak için bir yılım kaldı anlıyacağınız gibi beş buçuk yıl ceza almıştım.Biliyorum artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı ve biz bu hayatı hiç böyle hayal etmemiştik.Biz diyorum o güne kadar hiç tek başıma hayal kurmamıştımki.Hayalleri ve idealleri olan  insanlardık onca sene o kadar zorluklara rağmen okul oku diploma al güzel bir iş bul hatta bu genç yaşta ev bark sahibi ol ondan sonra gel bu dört duvar arasına düş.Bu arada 34 yaşında oldum eğlenceli keyifli hayat dolu bir insandım o günlerde sorsalar hayatınla ilgili en kötü senaryo ne olur diye genede aklımın ucundan geçmezdi burada olmak.Çünkü ben dünyanın en şanslı insanlarından biriydim ve halada kendimi öyle görüyorum. Ben varya ben bu hayatta öyle bir insan öyle bir kadın tanıdımki dünyanın en şanslı erkeğiydim.O benim Canan,ım canımdı…İtin…

View original post 7 more words

CANIMI ALDIN SEN

Yaklaşık bir yıl olmuştu Canan,ım canım benden gideli.Çok güzel bir restorantda oturmuş tek başıma yemek yiyordum yan masamda kalabalık bir arkadaş gurubu vardı çok eğleniyorlardı kahkaları bugün bile kulaklarımda çınlar.Dünya umurlarında bile değildi bir birleriyle şakalaşıyorlardı belli çok keyiflilerdi.Bu arkadaşlarla hemen hemen haftada bir iki kez burda karşılaşırdık ya bir kişi eksiklerdi yada bir fazla buranın müdavimlerindendiler aralarında biri vardıki o hiç değişmezdi.O artık ben olmuştu ne yerdi ne içerdi hatta aldığı nefesin sayısını bile biliyordum kendimden bile iyi tanıyordum.Çok uzun zamandır aynalarla aram iyi değildi kendimi unutmuştum zaten.Benim aynam yediğim içtiğim herşeyim olmuştu  o kişi sabah işe gider gibi ona geliyordum ve bütün günümüz beraberdi nerdeyse haftada üç gün aynı spor salonuna dahi beraber gidiyorduk.O neredeyse ben oradaydım gölgesi gibiydim işin garibi o beni hiç tanımıyordu.Zamanı gelince oda beni tanıyacaktı ben onun canını alan adamdım ama o daha bunu bilmiyordu.Öğrenecekti son nefesini verirken gözlerinin içine bakarak ben söyleyecektim……..

CANAN,IM CANIM

İlkokul ikinci sınıftaydım en ön sırada oturuyordum boyum çok kısa olduğu için öğretmen ön sıraya oturtuyordu.Okullar açılalı bir hafta olmuştu o günü asla unutmam unutamamda.İkinci derse girmiştik ögretmenimiz ders anlatıyordu sınıfın kapısı açılmıştı içeri benden bile kısa kapkara bir kız girmişti.Oracıkta ilk gördüğüm anda sanki bütün vucudum uyuşmuştu sadece kalbim çalışıyordu resmen kalbimin sesini duyuyordum.Öğretmenimiz elinden tutup bu Canan arkadşınız artık bizim sıfta değip yanıma oturtmuştu.O kadar heycanlanmıştımki kafamı çevirip yüzüne bile bakamıyordum.Tenefüs zili çaldığında kendimi dışarı nasıl atmıştım anlatamam ya resmen utanıyordum.Artık neden utanıyorsam bilmiyorum okulun bahçesinde en uzağa gidip kafamı dizlerimin arasına sıkıştırdığımı hatırlıyorum etrafıma bakamıyordum.Çok garip bir duyguydu hani sanki bir suç işlemiş gibi hissediyordum.Zil çalmıştı herkes sınıflarına giriyordu ben yerimden bile kalkamıyordum.Öğretmenlerden biri gelip sen napıyorsun burda hadi sıfına dediğinde kıyametleri kopardığımı hatırlıyorum.İnanılmaz asi bir çocuktum düşünün birinci sınıfa gidiyordum anneme kızmıştım evimizi ateşe verip yakıp kül etmiştim.Beni müdürün odasına götürmüşlerdi kendimi yerden yere vuruyordum artık yorgunluktan baygın düşmüştüm.Annemin gelip beni eve götürdüğünü hatırlıyorum ve o gün tek kelime konuşmadığımı…………….

IIII DUVAR

Dört buçuk yıldır demir parmaklıkların arkasında dört duvar arasındayım.Ama sanki ondört buçuk yıldır burdayım gibi hissediyordum.Bir çok şeyi unutmuş gibiyim sevdiğim arkaşlarımın yüzlerini bile.Burdan kurtulmak için bir yılım kaldı anlıyacağınız gibi beş buçuk yıl ceza almıştım.Biliyorum artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı ve biz bu hayatı hiç böyle hayal etmemiştik.Biz diyorum o güne kadar hiç tek başıma hayal kurmamıştımki.Hayalleri ve idealleri olan  insanlardık onca sene o kadar zorluklara rağmen okul oku diploma al güzel bir iş bul hatta bu genç yaşta ev bark sahibi ol ondan sonra gel bu dört duvar arasına düş.Bu arada 34 yaşında oldum eğlenceli keyifli hayat dolu bir insandım o günlerde sorsalar hayatınla ilgili en kötü senaryo ne olur diye genede aklımın ucundan geçmezdi burada olmak.Çünkü ben dünyanın en şanslı insanlarından biriydim ve halada kendimi öyle görüyorum. Ben varya ben bu hayatta öyle bir insan öyle bir kadın tanıdımki dünyanın en şanslı erkeğiydim.O benim Canan,ım canımdı…İtin biri benden canımı aldı bende onun canınııı………..